Na polowaniu między świętami Bożego Narodzenia a Nowym Rokiem zawsze jest duża frekwencja myśliwych, którzy zamierzają spalić świąteczne kalorie. Tak było i w tym sezonie, bo na zbiórce zameldowało się 37 kolegów.  Prowadzący Hubert Olejnik zaplanował 3 mioty i plan został zrealizowany. Do posiłku w dwóch pędzeniach na części zachodniej obwodu padły 4 dziki i pierwszy byk,  świeżo upieczonego selekcjonera Romka Panusza.  Po smacznym strogonowie, popchniętym ciastem stażysty Mańka przejechaliśmy na część zachodnią, którą prowadzący wziął na raz, dzieląc nagankę na dwie grupy. Pomysł okazał się skuteczny, bo do pokotu dojechała łania, 2 cielaki i 4 dziki.  Skuteczność nie była zbyt dobra przy ponad 40 strzałach oddanych na polowaniu.  Bardzo dobrze pracowały nasze psy, wspierane przez zawodową sforę Michała Fornalczyka. Królestwo przypadło w udziale oczywiście Romkowi, a wicekrólem został Krzysiu Siekierka z cielakiem i dzikiem. Król spisał się na medal nie tylko na polowaniu, ale i po jego zakończeniu, zatrzymując solidnym poczęstunkiem w siedzibie Koła liczną grupę kolegów.

więcej zdjęć

W sobotę poprzedzającą wigilię tradycyjnie spotkaliśmy się na polowaniu, głównie w celu złożenia sobie świątecznych życzeń.  Od kilku lat polowanie to prowadzi Łowczy i tak też się stało tym razem. W spokojnym tempie przeprowadzono dwa pędzenia z przerwą na ognisko, podczas której wspominaliśmy  dawne łowy w zimowej scenerii, której po raz kolejny zabrakło.  Grodkowska kiełbasa poprawiała nastroje po pierwszym głuchym miocie, w którym zwierz był widziany, ale jakoś koledzy do strzelania, z różnych przyczyn się nie kwapili.  W drugim pędzeniu psy odnalazły watahę dzików, do których skutecznie strzelali Łukasz Dzierżanowski i Romek Panusz, kładąc po jednym.  Na Prezesa spod Przestawionej cofnęły się dwa byki. Przepuścił przyszłościowego czternastaka,  a do drugiego – ósmaka oddał celny strzał, zapewniając sobie królestwo.  Po Świątecznych Życzeniach składanych sobie w domku myśliwskim, zasiedliśmy do Wigilijnej wieczerzy, wspominając zmarłego przed kilkoma dniami naszego kolegę Fredka Stępnia.

więcej zdjęć

W dniu 16 grudnia do Krainy Wiecznych Łowów odszedł nasz kolega Eugeniusz Stępień. Na cmentarzu w Prądach 19 grudnia żegnało go liczne grono myśliwych. Kolega Eugeniusz Stępień rozpoczął swoją łowiecką przygodę w K.Ł. nr 4 „Knieja” w Opolu w roku 1981, kontynuując rodzinne tradycje swego ojca Wawrzyńca.

Od początku jego łowiecka pasja szła w parze z zaangażowaniem w prace na rzecz Koła. „Fredek”, bo tak się do niego zwracaliśmy, włączał się czynnie w zagospodarowanie łowiska, szacowanie szkód w uprawach rolnych oraz organizację ważnych dla Koła wydarzeń takich, jak chociażby jubileusz naszego 50-lecia. Działał też w organach Koła będąc członkiem komisji rewizyjnej. Te niewątpliwe zasługi docenił Zarząd  i Walne Zgromadzenie Koła honorując go statuetką „Zasłużony dla Koła” oraz wnioskując do Okręgowej Rady Łowieckiej o odznaczenie „Zasłużony dla Łowiectwa Opolszczyzny”, przyznane mu w 1999 r.  Tyle o faktach, jakie w historii Koła zapisał nasz Kolega. Jest jeszcze coś więcej. Dziś mamy w Kole ciepłą, rodzinną niemalże atmosferę i Fredek należał do tych, którzy ją budowli i tworzyli.   Kiedy pogmatwało mu się życie i przestał polować, nie przestał z nami obcować.  Życzliwy, sympatyczny , obdarzony poczuciem humoru dalej nam pomagał najlepiej, jak potrafił i na ile pozwalało mu zdrowie. Każdy z nas przewracając dziś wstecz kartki swego łowieckiego kalendarza, wspominać będzie  wspólnie spędzone chwile na polowaniu, przy ognisku czy na myśliwskim balu. I takiego będziemy go pamiętać, takiego będziemy wspominać , takiego będziemy oglądać na  zdjęciach w Kronice Koła.    Dziękujemy Ci Kolego. Darz bór. Niech Ci wiecznie szumi Knieja.