14 października pożegnaliśmy naszego kolegę Adama Szpyrkę.

Swą łowiecką przygodę rozpoczął w roku 1993 wstępując w szeregi członków Koła Łowieckiego nr 4 „Knieja” w Opolu. Miał wówczas 36 lat i był człowiekiem pełnym sił i energii do działania w naszej łowieckiej społeczności.

Dobrze się zapowiadał i takim pozostał – pracowitym, zaangażowanym w zagospodarowanie naszego obwodu nr 71, na terenie którego mieszkał. Budował solidne urządzenia łowieckie, aktywnie uczestniczył w dokarmianiu zwierzyny, czynnie włączał się w ochronę pól uprawnych ograniczając szkody.

Jako myśliwego pasjonowało go polowanie na dziki, czego dowodem jest fakt, że w zimowe, mroźne noce potrafił przesiedzieć na ambonie długie godziny w oczekiwaniu na czarnego zwierza. Nie należał do łowców, którzy za wszelką cenę polowanie chcą zakończyć strzałem. W łowisku bywał często i wielokrotnie wystarczały mu obserwacje, którymi dzielił się z kolegami, często dodając kolorytu malowanego oczami wyobraźni.

Za zasługi Adama w działalności Koła w 2008 r. został on odznaczony medalem Zasłużony dla Łowiectwa Opolszczyzny.

Kiedy po raz pierwszy poważnie zaszwankowało mu zdrowie, wydawało się, że nie będzie zdolny do powrotu do łowiectwa. A jednak bardzo silny organizm przezwyciężył trudności i Adam znów pojawiał się na polowaniach. Zamienił wysłużony już trójlufek na sztucer i żył nadzieją, że jeszcze popoluje. Dzięki młodszym kolegom, którzy zabierali go na polowania nie była to tylko nadzieja.

Niestety ten rok okazał się dla Adama najtrudniejszy. W COVID-owej rzeczywistości spędził w szpitalu, w samotności długie chwile i po powrocie do domu z łowiectwa pozostały jedynie relacje odwiedzających go kolegów.

Żegnając Cię Kolego chcemy Ci podziękować za wszystko co zrobiłeś dla Kniei. Będziemy pamiętać, twoje ambony, paśniki, posypy dla bażantów. Nie zapomnimy twego poczucia humoru, myśliwskich często tajemniczych opowieści, którym magii dodawało to charakterystyczne mrugnięcie oka.

Darz Bór

Niech Ci  wiecznie szumi Knieja

Adam zmarł  9 października 2020 r.

Inaczej niż co roku( z powodu pandemii)  bo na koniec września, zwołane zostało Walne Zgromadzenie Koła. Kwietniowa Ustawa przedłużyła kadencje organów Koła do zakończenia stanu epidemii, więc zebranie miało charakter sprawozdawczy.

Z trudnością osiągnięta , dzięki zabiegom Prezesa, 36 osobowa frekwencja pozwoliła przeprowadzić obrady.  Miniony sezon oceniony został pozytywnie, czego dowodem było udzielenie absolutorium Zarządowi.

Podczas obrad kolega Bronisław Letki odznaczony został Srebrnym Medalem Zasługi Łowieckiej, który Kapituła Odznaczeń Łowieckich przyznała mu w lipcu 2020 r.

Dyplomy dla Króla Sezonu oraz Króla Sezonu Polowań Zbiorowych otrzymali odpowiednio Kamil Jankowski i Hubert Olejnik.

Pełnia rykowiska

Pierwszą oficjalną imprezą integracyjną w dobie pandemii była „Pełnia rykowiska”.

Ponad trzydziestu uczestników spotkało się w Kniejówce, aby pogratulować myśliwemu, który w minionym sezonie pozyskał najlepszego byka. A był nim, po raz pierwszy w historii Koła Łowczy – Marek Dzierżanowski. Upominek w postaci oprawionego w ramę zdjęcia ryczącego jelenia, wręczył Łowczemu jego autor Adrian Grela.

Łzy wzruszenia na twarzy łowcy, świadczyły o tym, że prezent okazał się trafiony.

Niekoniecznie myśliwskie potrawy w postaci flaków i rumsztyku, nie przeszkadzały  w dzieleniu się myśliwskimi opowieściami z minionego i obecnego rykowiska, Dodatkową atrakcją był wieniec jelenia strzelonego przed kilkoma dniami przez Krzysia Siekierkę, który doskonale się przygotował do świętowania swego sukcesu – pierwszego  w Kole i jak się okazało medalowego byka.

więcej zdjęć